Ika-labing-anim na Oras

Akong pinahirapang Hesus, aking dukhang puso, sa gitna ng mga takot at pagdurusa, sumusunod sa Iyo. At sa pagtingin ko sa Iyo na nagkunwaring baliw at sa pagkaalam ko kung sino Ka—ang Walang Hanggang Karunungan, Ikaw na nagbibigay ng karunungan sa lahat—nahuhulog ako sa kabaliwan at sinasabi: Paano ito nangyayari? Si Jesus ay baliw? Si Jesus ay kriminal? At para bang hindi pa iyon sapat, ang pinakamalaking kriminal, si Barabbas, ay ihaharap na ngayon sa Iyo!

Akong Hesus, Banal na walang kapantay, narito ka na naman sa harap ni Pilato... Sa pagkitang nasa ganoong kalunus-lunus na kalagayan ka, nakasuot na parang baliw, at kahit si Herodes ay hindi ka hinatulan, lalo siyang nagalit sa mga Hudyo at lalo pang kumbinsido sa iyong kawalang-sala at na hindi ka dapat hatulan. Ngunit kasabay nito, na ninais na mabigyan ng kasiyahan ang mga Hudyo at mapawi ang kanilang poot, galit, at ang nag-aalab nilang pagnanasa sa Iyong Dugo, iniharap Niya Ka kay Barabbas at binigyan sila ng pagpipilian. Ngunit sumigaw ang mga Hudyo: Ayaw naming palayain si Jesus, kundi si Barabbas!

Kaya si Pilato, na hindi alam kung ano ang gagawin upang patahimikin sila, hinatulan Ka ng latigo. Aking tinanggihan na Hesus, nasasaktan ang puso ko kapag nakikita kong habang ang mga Hudyo ay abala sa paghahanap ng paraan upang ipatay Ka, Ikaw naman, na nakatago sa Sarili Mo, ay iniisip kung paano magbibigay ng Buhay sa lahat. Nakikinig ako at naririnig kitang nagsasabi: Banal na Ama, tingnan Mo ang Sugo Mo na nagkunwaring baliw. Nawa'y maging kabayaran ito para sa kabaliwan ng napakaraming nilalang na nahulog sa kasalanan. Nawa'y ang puting balabal na ito ay sa Kanyang paningin bilang katarungan para sa napakaraming kaluluwang bumabalabal sa kanilang sarili ng madilim na balabal ng kasalanan... Nakikita Mo ba, O Ama, ang kanilang galit sa Akin at ang kanilang poot laban sa Akin, na halos ikawala nila ang kanilang pag-iisip, sa kanilang pagkahilig sa Aking Dugo? At nais Kong magbayad-patawad sa Iyo para sa lahat ng poot, paghihiganti, galit at pagpatay, at nais Kong ipagpangado para sa lahat ang liwanag ng pag-iisip. Ama Ko, tingnan Mo Ako muli. May mas malaking insulto pa kaya? Inilagay nila ang pinakamalaking kriminal sa Itaas Ko! At nais Kong magbayad-puri sa Iyo para sa lahat ng kawalang-katarungang nagagawa... Ah, ang buong mundo ay puno ng kawalang-katarungan. May ilan na inuuna ang mababang makasariling interes kaysa sa Amin, ang iba naman ang karangalan, ang iba pa ang kayabangan, kasiyahan, ang kanilang mga personal na pagkakaugnay, dangal, kasakiman, at maging ang kasalanan. Ang lahat ng nilikha ay sabay-sabay na tinatanggihan Kami, kahit pa sa harap ng isang maliit na bagay. Ako, gayunpaman, ay handang tanggapin na mailagay si Barabbas sa Itaas Ko upang mabawi ang kawalang-katarungang ginagawa ng mga nilikha sa Akin.

Akong Hesus, pakiramdam ko'y mamamatay ako sa sakit at hiya sa aking nakikita ang Iyong dakilang Pag-ibig sa gitna ng napakaraming pagdurusa at ang kabayanihan ng Iyong mga birtud sa gitna ng napakaraming sakit at insulto. Ang mga salita Mo at ang Iyong mga reparasyon ay umuugong na parang napakaraming sugat sa aking dukhang puso, at sa aking paghihirap inuulit ko ang Iyong mga panalangin at ang Iyong mga reparasyon. Ayaw kitang maihiwalay kahit sandali, kung hindi marami sa mga ginagawa Mo ang makakalusot sa aking pansin... At ano ang nakikita ko? Nakikita ko ang mga sundalong dinadala Ka sa haligi upang latigan Ka. Mahal ko, sinusundan Kita, at itinuturo Mo sa akin ang mapagmahal Mong tingin at binibigyan Mo ako ng lakas na makibahagi sa Masakit Mong paghihirap.

Ang paghampas kay Hesus

Pinakadakilang Hesus ko, nasa haligi ka na. Binubuksan ng mga galit na sundalo ang iyong mga tali upang itali ka rito. Ngunit hindi pa roon nagtatapos; hinahablot nila ang Iyong mga kasuotan upang paslangin ang Iyong Pinakabanal na Katawan... Mahal Ko, Buhay Ko, pakiramdam ko'y nawawalan ako ng malay sa sakit sa pagtingin ko sa Iyo na hubad. Nanginginig Ka mula ulo hanggang paa, at ang Iyong Pinakabanal na Mukha ay natatakpan ng birheng pamumula. Ikaw ay lubos na nalilito at pagod na, hindi ka makatayo sa iyong mga paa, at muntik ka nang mahulog sa paanan ng haligi. Ngunit sinuportahan ka ng mga sundalo, hindi upang tulungan ka, kundi upang itali ka rito. Sa ganitong paraan, pinipigilan ka nilang mahulog...

Kinuha nila ang mga lubid at tinali nang mahigpit ang iyong mga kamay hanggang sa agad itong namaga, at dumadaloy ang dugo mula sa iyong mga daliri. Pagkatapos ay hinihila nila ang mga lubid at kadena sa singsing sa haligi at binabalot ito sa paligid ng iyong Pinakabanal na Katawan hanggang sa iyong mga paa. Tinatali ka nila sa haligi nang napakahigpit na hindi ka makagalaw kahit kaunti, at sa gayon ay malaya silang makapanakit sa iyo.

Akong hubad na Hesus, hayaan mo akong ipahayag ang aking damdamin, kung hindi, hindi ko na matiis na makita kung gaano ka kasakit. Paano nga ba nangyayari na ikaw, na bumibihis sa lahat ng nilikha — ang araw ng liwanag, ang langit ng mga bituin, ang mga halaman ng mga dahon, ang mga ibon ng mga balahibo — ay ikaw mismo ang hubad? Anong kapal ng mukha! Ngunit ang minamahal kong Hesus, na may mga mata'y puno ng liwanag, ay nagsabi sa akin: Tumahimik ka, anak ko. Kinailangang hubarin akong lubos. Kailangan kong magbayad-puri para sa napakarami na naghuhubad sa kanilang sarili ng lahat ng hiya, kadalisayan at kawalang-sala, na tinatanggal ang lahat ng kabutihan, birtud at biyaya Ko, at sinisuot ang bawat uri ng pagka-hayop at namumuhay na parang mga hayop. Sa aking birheng pamumula, nais kong magbayad-puri para sa napakaraming kawalang-katapatan, kaginhawahan, at hayop na ligaya. Kaya't bigyang-pansin mong mabuti ang aking ginagawa, manalangin, magbayad-puri sa Akin, at kumalma ka.

Pinahirasan ka ng latigo, O Hesus, ang Iyong Pag-ibig ay umaapaw mula sa isang sukdulan patungo sa isa pa... Nakikita kong kinuha ng mga tagapagparusa ang mga latigo at binugbog ka nang walang awa hanggang ang Iyong Pinakabanal na Katawan ay nagkaroon ng kulay-asul. At ang kalupitan at galit na ginamit nila sa pagbugbog sa Iyo ay napakalaki na sila'y napagod na. Ngunit pinalitan sila ng dalawa pa. Hinahawakan nila ang mga sangang may tinik at binubugbog Ka nang napakalakas kaya agad na dumadaloy ang dugo mula sa Iyong Pinakabanal na Katawan. Pagkatapos ay pinagpapalo nila ang Iyong Katawan sa bawat bahagi, nagkakaroon ng mga hiwa at natatakpan ng mga sugat. Ngunit hindi pa iyon sapat. Pinalitan sila ng dalawa pa at ipinagpatuloy ang masakit na paghihirap gamit ang mga kadena ng bakal na may mga kawit... Sa unang mga palo pa lamang, ang nabasag at sugatang Katawan Mo ay lalo pang napunit, at ang mga piraso nito ay bumabagsak sa lupa. Lumantad ang mga buto, at dumadaloy ang napakaraming dugo na bumubuo ng isang lawa ng dugo sa paligid ng haligi.

Akong Hesus, aking hubad na Pag-ibig, habang nasa ilalim Ka ng pag-ulan ng mga palo, niyayakap ko ang Iyong mga paa upang makibahagi sa Iyong kirot at lubusang balutan ang aking sarili ng Iyong mahalagang Dugo. Ngunit bawat palo na Tinatanggap Mo ay sugat sa puso ko, lalo na dahil sa masusing pakikinig ay naririnig ko ang Iyong mga ungol, na hindi naririnig ng iba dahil nilulunod ng pagbuhos ng mga palo ang paligid natin. Sa gitna ng mga ungol na ito, Sinasabi Mo: Lahat kayong umiibig sa Akin, lumapit at matuto ng kabayanihan ng tunay na pag-ibig! Halina't palamigin sa Aking Dugo ang uhaw ng inyong mga pagnanasa, ang uhaw ng napakaraming ambisyon, napakaraming kayabangan at ligaya, at napakaraming pagnanasa! Sa Aking Dugo ay matatagpuan ninyo ang lunas para sa lahat ng inyong kasamaan.

Patuloy ang iyong mga daing: Tingnan Mo Ako, O Ama, ako'y lubos na sugatan sa pag-ulan ng mga palo. Ngunit hindi pa iyon sapat. Nais kong likhain sa Aking Katawan ang napakaraming sugat upang mabigyan Ko ang lahat ng kaluluwa ng sapat na kanlungan sa Langit ng Aking Pagkatao at hubugin ang kanilang kaligtasan sa loob Ko, at pagkatapos ay pahintulutan silang makapasok sa Langit ng Aking Pagkadiyos... Ama Ko, nawa'y ang bawat palo ng latigo na ito ay makabawi sa Iyo para sa bawat uri ng kasalanan, isa-isa. At habang ang mga bugong ito ay bumabagsak sa Akin, gayon din sana'y mapagtwiran Nila ang mga nagkakasala. Nawa'y sakupin ng mga bugong ito ang puso ng mga nilikha at ipaalam sa kanila ang Aking Pag-ibig, at sa gayon ay pilitin silang sumuko sa Akin...

Kapag sinasabi mo ito, kahit nagdudulot ito sa'yo ng matinding sakit, napakalaki ng pag-ibig mo na halos hinihikayat mo pa ang iyong mga tagapahirap na bugbugin ka nang mas malupit pa... Hesus ko, na hubad sa iyong katawan, nilulunod ako ng pag-ibig mo; pakiramdam ko'y nawawala ako sa sarili. Ang pag-ibig Mo ay walang kapag-pagod, samantalang ang mga tagapagparusa Mo ay napagod na at hindi na makapagpatuloy sa masakit na pagpatay sa Iyo...

Pinuputol na nila ang mga lubid, at ikaw, halos patay na, ay nahuhulog sa sariling dugo. Nang makita mo ang mga piraso ng iyong katawan, nararamdaman mong mamamatay ka sa sakit, dahil sa mga hiwalay na piraso ng laman na ito nakikita mo ang mga sumpaang kaluluwa. Napakalaki ng iyong sakit kaya't nabubulunan ka sa sariling dugo.

Aking Hesus, hayaan mong yakapin kita upang patatagin ka nang kaunti ng aking pag-ibig. Hinahalikan kita at sa aking halik isinasara ko ang lahat ng kaluluwa sa iyo. Sa ganitong paraan, walang sinuman ang maliligaw. At ikaw, ipagkaloob mo sa akin ang iyong pagpapala.