Ika-dalawampu't ikalawang oras

Ang ikalimang salita sa Krus

O aking ipinako sa krus at naghihirap na Hesus, sa pagyakap ko sa Iyong Krus, nararamdaman ko ang apoy na sumusunog sa Iyong buong Pinakabanal na Pagkatao... Ang Sugo Mo ay tumitibok nang napakalakas na itinaas nito ang mga tadyang Mo at pinahihirapan Ka sa isang kakila-kilabot at nakakatakot na paraan, at ang buong Kabanal-banalang Katauhan Mo ay nababago, na nagbabago sa Iyo nang hindi na makilala. Ang pag-ibig na nagliliyab sa Iyong Puso ay nagpapalanta sa Iyo at lubos na sinusunog Ka. At, hindi mo na ito mapigilan sa loob Mo, nararamdaman Mo ang matinding kirot ng pisikal na uhaw dahil sa pagkawala ng lahat ng Iyong Dugo, at lalo pa dahil sa nagliliyab na pagnanais na iligtas ang aming mga kaluluwa. Nais Mo kaming inumin na parang tubig upang matiyak ang aming kaligtasan sa loob Mo. Kaya, tinipon Mo ang lahat ng Kanyang huminang lakas, at sumigaw Ka: Nauuhaw ako!

 Ah, inuulit mo ang mga salitang ito sa bawat puso: Hinahangad ko ang iyong kalooban, ang iyong mga damdamin, ang iyong mga hangarin, at ang iyong pag-ibig! Hindi mo maibibigay sa Akin ang tubig na mas sariwa at mas kaaya-aya kaysa sa iyong kaluluwa. Oh, huwag mo akong hayaang masunog! May matinding uhaw akong nagpapasunog sa aking dila at lalamunan nang husto na hindi na ako makapagsalita. Nararamdaman ko rin ang pagka-tuyo sa aking puso at bituka. Maawa ka sa aking uhaw, maawa ka...!

 At parang nababaliw sa matinding uhaw, isinusuko mo ang iyong sarili sa kalooban ng Ama... Ah, hindi na matiis ng puso ko ang makita ang kasamaan ng iyong mga kaaway, na nagbibigay sa iyo ng apdo at suka sa halip na tubig! At hindi mo sila tinatanggihan! Ah, nauunawaan ko, ito ang apdo ng napakaraming kasalanan, ito ang suka ng ating walang pigil na mga pagnanasa, suka na sa halip na magpabisa sa Iyo, ay lalo pa kang sinusunog... O Hesus ko, ibinibigay ko sa Iyo ang aking puso, ang aking mga iniisip, ang aking mga damdamin, ibinibigay ko sa Iyo ang aking buong pagkatao upang maibsan ang Iyong uhaw at maghatid ng ginhawa sa Iyong tuyot at mapait na mga labi. Ang lahat ng ako at ang lahat ng mayroon ako ay para sa Iyo, O Hesus. Kung ang aking mga paghihirap ay kinakailangan para sa kaligtasan ng kahit isang kaluluwa, handa akong magdusa ng lahat. Ibinibigay ko ang aking sarili sa Iyo nang lubos, gawin Mo sa akin ang ayon sa Kalooban Mo. Nais kong magbayad-pinsala para sa sakit na Tinatamo Mo dahil sa lahat ng kaluluwang napapahamak at dahil sa mga kaluluwang nagsasara sa kanilang sarili at hindi nag-aalok sa Iyo ng kanilang kalungkutan at pagtalikod bilang ginhawa sa Iyong nag-aalab at sumisilab na uhaw. At sa ganitong paraan, lalo nilang pinalalala ang Iyong paghihirap.

 Ang ikaanim na salita sa Krus

 Akong namamatay na Kabutihan, ang walang hanggang dagat ng Iyong mga paghihirap, ang apoy na sumisilab sa Iyo, at higit sa lahat, ang Kataas-taasang Loob ng Ama, na nagnanais ng Iyong kamatayan, ay nag-aalis sa amin ng pag-asa na mananatili Kang buhay... Paano ako mabubuhay nang wala ka? Nawawalan ka na ng lakas, nagiging malabo ang iyong mga mata, nagbabago ang iyong mukha at nagiging maputlang-putla. Nakabuka nang bahagya ang iyong mga labi, nagiging mabigat at panandaliang humihinto ang iyong paghinga. Walang pag-asa na gagaling ka. Ang apoy na sumusunog sa'yo ay sinasabayan ng nagyeyelong lamig at malamig na pawis na bumabalot sa iyong noo. Ang iyong mga kalamnan at nerbiyos ay lalo pang nanginginig dahil sa matinding kirot at pagtusok ng mga pako. Ang mga sugat ay lalo pang lumalawak. Nanginginig ako sa buong katawan at nararamdaman kong ako'y mamamatay na. Tinitingnan kita, aking Kabutihan, at nakikita ko ang huling mga luha na dumadaloy mula sa iyong mga mata, mga babala ng nalalapit na kamatayan, habang pinipilit mong bumulalas ng isang salita pa: Tupâ na!

 Oh aking Hesus, naubos Mo na ang lahat, wala ka nang natira. Naabot na ng pag-ibig ang tuktok... At ako ba'y tuluyan nang nagwasak sa aking sarili dahil sa Iyong pag-ibig? Anong pasasalamat ang maiaalay ko sa Iyo! Anong pasasalamat ang dapat kong ipakita sa Iyo! Hesus ko, sa ngalan ng lahat, nais kong magbayad-pinsala sa hindi pagsagot sa Iyong Pag-ibig at aliwin Ka sa harap ng mga insulto sa Iyong Pag-ibig na dinaranas Mo mula sa mga nilalang, habang sinisira Mo ang Sarili Mo dahil sa pag-ibig sa krus. 

 Ang ikapitong salita sa Krus. Ang kamatayan ni Hesus

 Akong ipinako sa krus at naghihirap na Hesus, malapit ka nang huminga ng iyong huling hininga sa iyong buhay sa lupa... Ang Iyong Pinakabanal na Katauhan ay nanigas na. Tila tumigil na ang pintig ng Iyong Puso. Kasama si Maria Magdalena, kumakapit ako sa iyong mga paa, at kung maaari lamang, ibibigay ko ang aking buhay upang maibalik ang sa Iyo. Samantala, nakikita ko, O Hesus, na muling binubuksan Mo ang iyong mga namamatay na mata at tumitingin-tingin mula sa krus, na para bang nais Mong magpaalam sa lahat nang huli... Tinitigan mo ang iyong Inang namamatay, na hindi na gumagalaw o nagsasalita, dahil sa tindi ng paghihirap na nararamdaman Niya, at sinabi Mo sa Kanya: Paalam, Ina. Aalis na ako, ngunit iingatan Kita sa Aking Puso. Maawa ka sa Aking mga anak at sa mga anak Mo rin... Tinitigan mo ang nag-aagahang Magdalena, ang tapat na Juan, at sinasabi mo sa kanila sa pamamagitan ng iyong tingin: Paalam! Tinitigan mo nang may pagmamahal ang iyong mga kaaway at sinasabi sa kanila sa pamamagitan ng iyong tingin: Pinapatawad ko kayo at ibinibigay ko sa inyo ang halik ng kapayapaan... Walang nakakalusot sa iyong paningin. Nagpaalam ka sa lahat at pinatawad mo ang lahat. Pagkatapos ay tinipon mo ang lahat ng iyong lakas at sumigaw nang malakas at dumadagundong ang tinig: Ama, sa iyong mga kamay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu.

 At sa pagyuko ng iyong ulo, isinusuko mo ang iyong espiritu. †

 Akong Hesus, sa daing na ito, nanginginig ang buong kalikasan at umiiyak sa Iyong kamatayan, sa kamatayan ng Kaniyang Tagapaglikha. Ang lupa ay nanginginig nang malubha at tila gusto nitong umiyak at yugyugin ang mga tao upang kilalanin Ka bilang tunay na Diyos. Ang tabing ng Templo ay napunit, ang mga patay ay bumangon, ang araw, na hanggang ngayon ay umiiyak sa Iyong paghihirap, ay nagtago ng liwanag sa takot... Sa sigaw na ito, ang iyong mga kaaway ay lumuhod at, pinapalo ang kanilang mga dibdib, ay nagsasabi: Tunay nga, Siya ang Anak ng Diyos! Ang iyong Ina, natulala at parang mamatay, ay dinaranas ang isang sakit na higit pa sa kamatayan.

 Akong namatay na Hesus, sa daing na ito inilalagay mo rin kami sa mga kamay ng Ama, upang hindi Niya kami tanggihan. Kaya't sumigaw ka nang malakas, hindi lamang sa iyong tinig, kundi pati na rin sa lahat ng iyong kirot at sa tinig ng iyong Dugo: Ama, sa iyong mga kamay iniaalay ko ang aking Espiritu at ang lahat ng mga kaluluwa!

 Akong Hesus, iniaalay ko rin ang aking sarili sa Iyo. Pagkalooban Mo ako ng biyaya na mamatay nang lubos sa Iyong Pag-ibig at sa Iyong Kalooban. Nananalangin ako sa Iyo, huwag Mo akong hayaang lumayo sa Iyong Pinakabanal na Kalooban, sa buhay man o sa kamatayan. Bukod dito, nais kong magbayad-pinsala sa Iyo para sa lahat ng hindi lubos na nagpapasakop sa Iyong Pinakabanal na Loob at sa gayon ay nawawala o nababawasan ang mahalagang bunga ng Iyong Kaligtasan. Kailanman ang Sakit ng Puso Mo sa pagtingin sa napakaraming tumatakas sa iyong mga bisig at isinasara ang kanilang sarili! Maawa ka sa kanila lahat, O Hesus, at pati na rin sa akin!

Hinalikan ko ang iyong ulo na koronado ng mga tinik at hinihiling ko ang iyong kapatawaran para sa aking maraming mayabang na kaisipan, ambisyon, at pakiramdam ng sariling kahalagahan. Ipinapangako ko sa Iyo na sa tuwing may pumasok na kaisipan sa aking isipan na hindi nakalaan lamang para sa Iyo, O Hesus, at kapag napasok ako sa sitwasyong maaari kitang mapinsala, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

O Hesus, hinihimas ko ang Iyong mga mata, na basâ pa ng luha at natakpan ng namuong dugo, at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran sa lahat ng pagkakataon na nasaktan Kita sa pamamagitan ng aking masama at walang-hiya na pagtitig. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing titingin ang aking mga mata sa mga bagay sa lupa, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

O Hesus ko, hinihimas ko ang Iyong Pinakabanal na mga tainga, na nabingi hanggang sa huling sandali dahil sa mga insulto at kakila-kilabot na mga panunumpa, at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran sa lahat ng pagkakataon na nakinig ako o pinilit kong makinig ang iba sa mga usapang naglayo sa atin sa Iyo. Hinihiling ko rin ang kapatawaran Mo para sa napakaraming masasamang usapan na isinasagawa ng mga nilalang. Ipinapangako ko sa Iyo na sa tuwing mapunta ako sa sitwasyong makakarinig ako ng mga usapang hindi Kaaya-aya sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko ang aking kaluluwa sa Iyo!

O aking Hesus, hinihimas ko ang Iyong Pinakabanal na Mukha, maputla, may pasa at dumudugo, at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran para sa napakaraming pang-aalipusta, panlalait at paglabag na tinatanggap Mo mula sa amin, mga kahabag-habag na nilalang, dahil sa aming mga kasalanan. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing matutukso akong hindi ibigay sa Iyo ang buong kaluwalhatian, pag-ibig at pagsamba na nararapat sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

 Akong Hesus, hahalikan ko ang Iyong Pinakabanal na labi, na napagasgas at mapait. Hinihiling ko ang Iyong kapatawaran sa lahat ng pagkakataon na napasakit ko sa Iyo sa pamamagitan ng masasamang usapan o salita, at sa lahat ng pagkakataon na nag-ambag ako sa Iyong kapaitan at lalo pang pinalakas ang Iyong uhaw. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing maiisip kong magsabi ng anumang maaaring makasakit sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Iyo ang aking kaluluwa!

Oh Hesus, hinihimas ko ang Iyong Pinakabanal na leeg at nakikita ko pa rin ang mga bakas ng tanikala at lubid na nagpabigat sa Iyo. Hinihiling ko ang Iyong kapatawaran para sa napakaraming pagkaugnay at pagiging malapit sa mga nilikha na nagdagdag ng mga lubid at tanikala sa Iyong leeg. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing ako'y maaabala ng mga pagkakaugnay, pagnanasa, at damdamin na hindi para sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko ang aking kaluluwa sa Inyo!

Akong Hesus, hahalikan ko ang Iyong Pinakabanal na mga balikat at hihiling ng Iyong kapatawaran para sa napakaraming ipinagbabawal na ligaya at para sa napakaraming kasalanang nagawa ng limang pandama ng ating katawan. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing maiisip kong magbigay sa aking sarili ng anumang ligaya o kasiyahan na hindi para sa Iyong kaluwalhatian, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa inyo ang aking kaluluwa!

 Akong Hesus, hahalikan ko ang Iyong Pinakabanal na Dibdib at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran para sa napakaraming lamig, kawalang-interes, kawalang-interes at malupit na kawalang-pagpapasalamat na tinatanggap Mo mula sa mga nilikha. At kung sakaling maramdaman kong lumalamig ang pag-ibig ko sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

 O aking Hesus, hinihimas ko ang Iyong Pinakabanal na mga Kamay at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran para sa lahat ng mga gawa na hindi ginawa para sa Iyo, para sa mga masama gayundin sa mga naging masama dahil sa pansariling interes o pakiramdam ng sariling kahalagahan. Sa tuwing maiisip kong gumawa ng isang bagay na hindi nagmumula sa pag-ibig para sa Iyo, agad akong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

O aking Hesus, hinalikan ko ang Iyong Pinakabanal na mga Paa at hinihiling ko ang Iyong kapatawaran para sa napakaraming hakbang at daan na tinahak nang hindi dalisay ang intensiyon, at para sa napakarami na lumalayo sa Iyo, naghahanap ng mga makamundong ligaya. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing darating sa isip Ko ang paglayo sa Iyo, agad Kong sisigaw: Hesus at Maria, iniaalay Ko sa Inyo ang aking kaluluwa!

 O Hesus, hinalikan ko ang Iyong Pinakabanal na Puso at nilalayon kong isara rito ang lahat ng kaluluwang tinubos Mo, kasama ang akin, upang silang lahat, nang walang sinuman ang maiiwan, ay maligtas... O Hesus, itago Mo ako sa Iyong Puso at isara Mo ang pinto upang wala akong makita kundi Ikaw. Ipinapangako Ko sa Iyo na sa tuwing maiisip Kong lisanin ang Iyong Puso, agad Kong sisigaw: Hesus at Maria, ibinibigay Ko sa Inyo ang aking puso at kaluluwa!